Elysium. SF zonder grote verrassingen.

 Vier jaar geleden blikte de Zuid-Afrikaanse regisseur Neill Blomkamp met ‘District 9’ een straffe én intelligente SF-film in. Het leverde hem veel lof én een groot budget op om een opvolger te maken.

Elysium

2154. De aarde is overbevolkt en vervuild. De rijken hebben zich teruggetrokken op Elysium, een gigantisch ruimtestation tussen de aarde en de maan. In het paradijselijk complex bestaat geen ziekte of dood. Het contrast op aarde kan niet groter zijn. Max (Matt Damon) probeert er te overleven in een sloppenwijk waar robots hardhandig de orde handhaven.

 Hij droomt er als sinds zijn kindertijd van om naar Elysium te gaan. Wanneer hij op zijn werk wordt blootgesteld aan een dodelijke dosis straling, heeft hij nog vijf dagen te leven. Tenzij hij naar Elysium kan reizen. Blomkamp hanteert iets teveel sentiment om het lot van Max en de andere sukkels in de favela’s te beschrijven. De onderliggende boodschap over sociale ongelijkheid ligt er wel heel dik op. ‘Elysium’ voegt weinig nieuwe elementen toe aan het scifi-universum. Blomkamp citeert graag uit illustere voorbeelden zoals ‘2001: A Space Odyssey’ of ‘Robocop’. Al moet gezegd worden dat de vormgeving van de robots, de ruimteschepen en het wapenarsenaal er bijzonder overtuigend uitziet (oordeel zelf). Matt Damon doet zijn ding en krijgt met Sharlto Copley een waardige tegenspeler. Als gewetenloze en Afrikaanse kinderliedjes zingende huurmoordenaar speelt hij de perfecte slechterik. ‘Elysium’ entertaint, maar verrast niet zoals ‘District 9’.  (Henk Malyster)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s