De Zondag speelt mee in ‘Marina’

Figuranten gezocht voor de langspeelfilm ‘Marina’ van Stijn Coninx! Om het goede voorbeeld te geven stuurde de krant maanden geleden één van haar journalisten naar het Limburgse Eisden, om te schitteren aan de zijde van Matteo Simoni en Evelien Bosmans. Of beter gezegd: ergens achteraan in de lange schaduw van de twee hoofdrolspelers.

IMG_20121108_105040

Voor wie nog niks gehoord heeft over de film ‘Marina’: de nieuwste van Stijn Coninx is grotendeels geïnspireerd op de jeugdherinneringen van de nog altijd populaire zanger Rocco Granata. Marina is in eerste instantie het meeslepende verhaal van de talloze Italiaanse migranten die in de jaren 50 hun geboortestreek verlieten om in België een beter bestaan voor hun gezin te zoeken. Maar de film gaat ook over een conflict tussen vader en zoon. Een vader die met zijn beperkte mogelijkheden vecht voor een beter bestaan voor zijn kinderen, een zoon die zijn eigen weg wil gaan… op zoek naar zichzelf en de liefde. De cast, met onder andere Matteo Simoni, Evelien Bosmans, Chris Van den Durpel en Warre, streek na een korte filmperiode in Italië neer in Limburg, eerst in Beringen, dan in Eisden. En daar blikte Stijn Coninx een cruciale scène in, met de hulp van de honderden figuranten die zijn oproep beantwoordden.

Pech

Op het kerkplein van Eisden-Tuinwijk, daar was het te doen. In de schaduw van de kerk stond een filmtoren opgesteld naast een reeks prachtig blinkende Vespa’s en enkele nog indrukwekkendere oldtimers. De eerste scène die werd ingeblikt, ging terug naar 1959 en toonde vrienden die met de fiets of de Vespa de buurt introkken om Granata’s eerste singeltje ‘Manuela’ te gaan slijten. Op de B-kant stond ‘Marina’. De tweede scène, waarvoor alle figuranten waren opgedaagd, verwees naar de mijnramp in Marcinelle op 8 augustus 1956. “Na een bericht op de radio over de mijnramp stromen honderden Italianen samen op het kerkplein om hun steun te betuigen en troost te zoeken”, schreeuwt Coninx door een megafoon. “Een drama heeft zich voltrokken, maar een gevoel van solidariteit overheerst. Op mijn teken komen jullie allemaal heel sereen mijn richting uit gewandeld en omhelzen jullie je buurman of –vrouw.” Pech, ik heb me niet opgesteld naast de paar mooie jongedames die ik bij de figurantenaanmelding in het Casino van Eisden had gespot, maar wel tussen Julien, een oud-mijnwerker, en een sympathiek oud dametje dat ik na elke schreeuw om ‘Actie!’ drie kussen moet geven.

Vloerverwarming

Allemaal zijn we donker en klassiek gekleed, zoals gevraagd werd door het productiehuis. Maar wie toch een te opvallende jas of een te modern kapsel – fel roodgeverfd was uit den boze – draagt, wordt tussen de oefenshots door nog snel een nieuw kledingstuk of ouderwetse hoed toegestopt. Ondertussen doen alle figuranten hun best om hun eindpositie te onthouden, waar we samenkomen om handjes te schudden en kusjes uit te delen. Het bepalen van die eindpositie is een werk voor de cameraman die ‘Laatste rij drie meter achteruit en voorlaatste rij een meter opzij’ blijft schreeuwen. “Ze hadden beter vloerverwarming geïnstalleerd”, grapt Julien, die voor het eerst als figurant werkt en zweert dit nooit meer te doen. “Gelukkig kunnen we genieten van een lekkere warme augustuswind.” Hij heeft gelijk: anderhalf uur buiten stilstaan en in de herfst doen alsof het augustus is, eist zijn tol. Maar Julien is nu eenmaal fan van Rocco Granata en zelf oud-mijnwerker. “Ik heb Rocco zelfs een keer ontmoet, in de tijd dat Marina uitkwam. Bovendien weet ik zelf nog goed hoe dat hier aan toe ging met de mijnramp in Limburg, toen zes mijnwerkers zijn omgekomen. Die sfeer was toch anders dan deze hier…”

IMG_20121108_105337

Rocco zelve

Klopt, want de sfeer zit er ondertussen goed in door het verschijnen van Rocco Granata zelve. Na het inblikken van onze scène, die zo’n vijftien keer (en dus 45 kusjes) opnieuw geschoten werd uit verschillende hoeken, neemt Rocco de megafoon over van Stijn en verwarmt de koud geworden harten van alle figuranten door zijn dank uit te spreken. Omdat Julien en ik het verst van de megafoon af staan, vraagt mijn buurman wie die man is. Als ik hem zeg dat dat Rocco zelf is, spurt hij weg, de massa in. Op zoek naar een handdruk, een glimlach of een foto van onze held, de man die een einde brengt aan ons figurantenavontuur. In het Casino van Eisden, waar de koffie, de kleedkamers en de toiletten zich bevinden, is het ondertussen ook aanschuiven. Figuranten trekken hun kleding uit, wrijven zich door het jaren vijftig-kapsel en praten na over de scène. Dit wordt een topfilm, besluiten we. Natuurlijk dankzij het goede werk van de figuranten. Maar ook wel met een beetje hulp van Stijn Coninx en zijn fantastische cast en crew…

(Sebastiaan Bedaux)

IMG_20121108_105148 IMG_20121108_105243 IMG_20121108_105502 IMG_20121108_105636 IMG_20121108_105709 IMG_20121108_105838 IMG_20121108_105940 IMG_20121108_153852

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s