Eindelijk aan het stuur van een Harley-Davidson

Nooit meer. Dat gevoel had ik na de nochtans prachtige motortrip langs de keys in Florida vorig jaar. Helaas bevond ik me achterop een Harley-Davidson, niet aan het stuur. Ik beloofde mezelf (en mijn achterwerk, rug en voetzolen) dat ik de volgende keer aan het stuur zou zitten. Niet achterop, als bitch (zoals bikers dat zo stoer noemen).

Nooit meer als 'bitch' achterop de motor, hoe mooi de omgeving en de rit ook mogen zijn.

Nooit meer als ‘bitch’ achterop de motor, hoe mooi de omgeving en de rit ook mogen zijn.

En zo geschiedde. Enkele maanden later haalde ik mijn motorrijbewijs en wie weet ben ik ooit de trotse eigenaar van zo’n Amerikaans icoon. Een mens moet toch minstens één droom hebben. Helaas heb ik er meerdere (zie www.usabyrv.wordpress.com) en hangt er al een heus prioriteitenlijstje als een blok aan mijn liefst-meteen-te-vervullen-verlangens. Luxeproblemen natuurlijk. Geduld en leren genieten van het verlangen zelf zijn ook mooie levenslessen. Snif. Die Softail Slim (die toen in Miami werd voorgesteld en waar ik instant verliefd op werd) zal dus nog niet de eerste jaren in mijn garage staan. Daar hebben we ons al bij neergelegd. Wanneer komt dat pensioen ook alweer? 2037 of zoiets? Soit, af en toe kan ik toch wel even genieten van dat gevoel een motard te zijn. Zoals vandaag bij de voorstelling van de nieuwe modellen van Harley-Davidson in Zwijndrecht: vier nieuwe CVO ‘s die de Softail Deluxe en Project Rushmore-elementen bevatten en de 2014 Fat Bob, een nieuwe ‘Dark Custom styling met slash-cut achterspatbord en LED achterlicht’. Hell yeah! Dat leest toch lekker? Iedere vezel in mijn lijf is klaar om dit fraai stukje metaal te beklimmen. Momenteel zit ik dit hier nog op een bureaustoel neer te pennen, straks is dat een lederen zadel. Google Maps geeft aan dat het me 54 minuten zal kosten om in Zwijndrecht te raken. Ik wil er geen seconde van missen. Zo’n beetje als die avonden voor de schoolreis vroeger, waar je maar niet de slaap kan vatten door de kriebels die je in je buik voelt of niet wil vatten omdat je bang bent dat je je straks zal overslapen. Genoeg geblaat, tijd voor de wol! We zijn ermee weg, vanavond komen we hierop terug en plaatsen we hieronder hoe de roadtrip zelf was. Intussen kan je hier in de linkerkolom al een en ander volgen vanuit Zwijndrecht op onze Instagram. Tot straks!

Deel 2: Terug thuis

‘Heb jij gedronken misschien?’ Mijn vrouwtje heeft het over de glimlach die van de ene oor naar de andere reikt  als ik thuis kom zo omstreeks halfzeven vanavond. Jawel, zo plezant was het deze namiddag op het Harley-Davidson (H-D) event in Zwijndrecht. Eerst werd een en ander uit de doeken gedaan rond de levensstijl die een Harley oproept, het vrijheidsgevoel, de klassieke motoren,…  Het geluid! De potato-potato-klank van de V-Twin motor. Het gevoel zeg maar, het kippenvel dat je ervaart als er een Harley-Davidson in de buurt is. Als je zo gebeten bent als ondergetekende (die uren later nog steeds die glimlach niet kwijt raakt, het is 21:23).

We krijgen ook nog even het Project Rushmore voorgeschoteld. H-D  verzamelde de voorbije jaren allerlei commentaren, adviezen, opmerkingen en complimenten van klanten over hun touring-model en ging met die feedback aan de slag. Er werden maar liefst meer dan 100 grote en kleine veranderingen doorgevoerd om de motoren nog beter te maken. Wie dacht dat je een gereedschapskist nodig hebt om met een Harley te rijden, is eraan voor de moeite. Die tijden zijn voorbij. “Het merk is dan misschien wel 110 jaar oud, ouderwets is het zeker niet,” luidt het. De aanpassingen van Project Rushmore  situeren zich op het gebied van bediening, infotainment, gevoel en style. Proef van de vele Rushmore-aanpassingen in dit filmpje.

En dan komt het moment waarop we er zo eentje kunnen uitkiezen. Een Harley om efkes mee te cruisen. Ik kies voor de Sportster. Het is al een tijdje geleden dat ik op een motor zat en het regent , dus misschien beter iets licht onder de poep duwen. Tja, 1200. Zo licht is dat nu ook weer niet. We nemen meteen de autosnelweg. Dat is even slikken want ik ben sowieso al geen snelheidsduivel. En het regent. Of zei ik dat al? Mijn eerste immodium-moment komt eraan als de collega’s gezwind de tientonners oversteken. Ik blijf achter en eens ik de motor wat aanvoel, ga ik ook naar het tweede vak om de wegreuzen achter me te laten. Helaas zie ik tijdens mijn heroïsche inhaalbeweging plots in mijn ooghoeken alle collega’s de afrit nemen.  Dan maar moederziel alleen naar de volgende afrit om terug te keren maar enkele kilometers verder is een collega me al komen oppikken, om me naar de groep te loodsen. Eindbestemming: Doel. Het spookdorp. Waar een phohoshoot volgt. Hoe kan het ook anders? In Miami hadden we ook onze ‘personal photographer’ bij. Echte stuntmannen zijn het, die fotografen achterop de motor. Zag je ze al eens bezig tijdens de Tour de France? Helden!  Tijdens een pauze sta ik wat naar een andere motor te kijken. ‘Wil je deze even proberen’, vraagt Steven (onze gastheer) me. Ik twijfel over deze Breakout. Zo’n breed stuur. En die voetsteunen die zo vooraan bijna aan je voorwiel hangen. Het ziet er wel stoer uit maar rijdt dat wel makkelijk? Even proberen dan maar. Een openbaring volgt. De Breakout is wonderlijk. Dit is motorrijden! De blik in mijn ogen verraadt mijn enthousiasme en de H-D-mannen stellen voor dat ik de rest van de rit op dit kleine wonder afhaspel. Hallelujah! Alle stress die ik in het eerste kwartier van de namiddag voelde? Niets daarvan!  Ik slinger tussen het verkeer door op de autosnelweg. Netjes invoegen, oversteken, … (althans dat gevoel had ik toch) En het belangrijkste, ik denk niet langer bij mezelf hoe leuk het wel is dat ik motor rijd, ik geniet. Gewoon genieten. Wat een job heb ik toch, dat is het enige dat ik nog denk. Hier is ie, de Breakout. Mijn nieuwe beste vriend.

(Lieven Mathys)

"De Breakout is gemaakt... voor mij," schreeuwt mijn grijns uit.

“De Breakout is gemaakt… voor mij,” schreeuwt mijn grijns uit.

Harley-Davidson is verlekkerd op photoshoots... Hier met onze (mlt) in Miami (2012).

Harley-Davidson is verlekkerd op photoshoots… Hier met onze (mlt) in Miami (2012).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s