‘Reflektor’, een gewaagde poging tot stijlbreuk

arcade_fire_hoes

De jongste worp van de Canadese band werd opgesplitst op twee kanten. ‘If this is heaven/I need something more’, fluisteren Butler en Régine Chassagne in een prachtige harmonie op de openingstrack ‘Reflektor’. Een zeven minuten durend kunstwerkje, dat het midden houdt tussen disco en rock. James Murphy van LCD Soundsystem zat mee achter de knoppen en dat verklaart waarom de meeste songs behoorlijk dansbaar zijn. ‘It’s Never Over (Oh Orpheus)’ en ‘Afterlife’ zijn daar fraaie voorbeelden van. ‘You Already Know’ kreeg een jazzy vibe en de verkapte reggae van ‘Flashbulb Eyes’ zijn verrassend toegankelijk. Er wordt duchtig geëxperimenteerd met allerlei genres, glamrock, elektro, punk, pop, die verrassend genoeg perfect in het Arcade Fire kader passen. Soms neemt de technologie een loopje met de groep. Goede ideeën monden namelijk niet altijd uit in een goede song (‘It’s never over’). De Met ‘Normal Person’ wordt een episch hoogtepunt bereikt dankzij een dijk van een riff. melancholie en dromerige teksten hullen zich in metaforen waar licht en donker om aandacht vragen. De A en B-kant zijn dus niet lukraak gekozen. ‘Reflektor’ is een gewaagde poging tot stijlbreuk zoals U2 aandurfde met ‘Achtung Baby’. Het resultaat is goed maar onevenwichtig

‘Reflektor van Arcade Fire’ ligt nu bij de platenboer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s