Folk en melancholie in Inside Llewyn Davis

Film Fall Preview

De broers Ethan en Joel Coen hebben een voorliefde voor antihelden die zichzelf ongewild in nesten werken. Met ‘Inside Llewyn Davis’ zetten ze die trend verder.

New York, 1961. Sinds de dood van zijn zangmakker is folkartiest Llewyn Davis op de dool. Hij loopt in de bijtende vrieskou zonder winterjas door de straten van Manhattan en slaapt bij vrienden op de sofa. Talent heeft hij wel, alleen staat zijn destructieve karakter in de weg om een solocarrière te forceren. Een roadtrip naar Chicago zorgt voor de grote ontnuchtering. Met ‘Inside Llewyn Davis’ leveren de Coen-broers een fraaie karakterstudie af van de folkscene in New York voor Bob Dylan alles op zijn kop zette. Llewyn Davis droomt van een grote doorbraak. De timing zit echter niet mee en de man worstelt bijgevolg met existentiële vragen. ‘What am I doing here?’ ziet hij op de muur van een toilet en dat vat het bondig samen. Oscar Isaacs is indrukwekkend als de mistroostige folkzanger op zoek naar erkenning. Zijn doorleefde vertolking zorgt ervoor dat je de nodige sympathie kan opbrengen voor deze antiheld. De Coen-broers kiezen voor een gezapig tempo dat zelden gaat vervelen. Llewyns uitstapje naar Chicago lijkt ons wel een overbodig excuus om John Goodman op te voeren, maar dat is meteen ook de enige valse noot die we de Coen-broers kunnen toeschrijven. De melancholische toon, de running gag met een poes en de knappe fotografie geven extra kleur aan ‘Inside Llewyn Davis’. (Henk Malyster)

Nu te zien in de bioscoop.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s