In een schrijvers hoofd

boekkk

August zet zich op een mooie ochtend in Amsterdam aan zijn schrijftafel. Hij wil aan een nieuwe roman beginnen, iets vrolijks. Maar zijn schrijfsels worden verstoord door herinneringen aan het verleden, beelden van zijn jeugd in de Schilderswijk in Den Haag. Of ‘Het wijk’, zoals de Hagenaars het zelf zo ongrammaticaal graag noemen. Bovendien begint zijn huis vreemd gedrag te vertonen. Het ademt, nogal atypisch voor iets dat opgetrokken is uit glas en baksteen. Augusts heden, zijn leven in Amsterdam samen met zijn vrouw en dochter, begint samen te lopen met zijn jeugd in de Schilderswijk. Tot het één flux wordt van beelden en August zich plots dingen herinnert die hij al lang vergeten was, of die misschien nooit zijn gebeurd? Luisteren hoe huizen ademen is duidelijk op Storms eigen leven gebaseerd, maar het is meer dan een autobiografie. De subjectieve voorstelling van tijd, het bijna-herkenbaar hoofdpersonage, de commentaar op het schrijfproces, de cultuurkritische passages,… Dit alles maakt deze roman tot een literair ding met ietwat postmoderne trekken en onderscheidt het van de “bagger” die volgens Storm (oeps, August) vandaag aan de lopende band gepubliceerd wordt. (Lindsi Dendauw)

Luisteren hoe huizen ademen (Arie Storm), Prometheus

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s