ABC van de politiek: Joenk

 Op 25 mei 2014 moeten we naar het stemhokje voor de Moeder aller Verkiezingen. De komende maanden zal je allerhande dure termen naar het hoofd geslingerd krijgen. De Zondag helpt je door de bagger heen. Onze politiek journalist Paul Cobbaert laat wekelijks zijn licht schijnen op de politiek van ons Belgenland. Letter per letter. Van A tot Z.

De zesde regering van Wilfried Martens is erover gevallen. Annemie Neyts wordt erdoor tot tranen toe bewogen. Jean-Luc Dehaene moet ervoor het hoofd buigen. Zelfs Karel De Gucht is ervoor gezwicht. Ik heb het over Da Joenk, aka Guy Verhofstadt. De weinig flatterende bijnaam is een verzinseltje van de christelijke vakbond. Toen Verhofstadt en zijn liberalen halfweg de jaren tachtig in de regering zaten, was zijn rigide besparingsijver een doorn in het oog van die vakbond.

Da Joenk is een fenomeen in de Belgische politiek. Christendemocraten en socialisten zagen de voorbije dertig jaar tien en meer kopstukken het politieke walhalla bestormen, en weer afdonderen, Verhofstadt is al die tijd de liberale numero uno gebleven. Tot spijt van wie het benijdt, en niet in het minst van enkelen in zijn eigen partij. Verhofstadt is een zegen én een vloek voor Open Vld. Een zegen om zijn politiek talent, zijn redenaarskunsten, zijn visionaire kwaliteiten. Een vloek, om dezelfde redenen. Want na hem komt niemand die dat kan evenaren.

Verhofstadt heeft de liberalen de smaak van politieke macht weer doen proeven. Echter, die honger naar macht zou ook aan de basis liggen van een diepe crisis in de partij. Het pijnlijke straatgevecht tussen Verhofstadt -toen premier- en De Gucht -toen partijvoorzitter- over het migrantenstemrecht heeft de liberale ziel diepe wonden toegediend. Wonden die vandaag tien jaar later niet geheeld zijn. Het ontbrak de partij toen aan nieuwe mensen die opstonden. De huidige voorzitter Gwendolyn Rutten is de eerste die echt komaf maakt met de demonen uit het verleden. Al heeft ze nog werk: Verhofstadt is nog altijd onmisbaar. Da Joenk richt zijn pijlen nu wel op Europa, en wil voorzitter worden van de Europese Commissie. Maar: als hij straks op de Europese lijst twintig procent haalt, een minimum om zijn ambities in te lossen, dan zal dat succes ook afstralen op zijn federale en Vlaamse partijgenoten.

“Verhofstadt is net zoals Peter Pan een irritant en ontzettend egocentrisch jongetje, maar hij kan wel vliegen.” Getekend, adviseur en goede vriend Noël Slangen. Er zijn niet veel mensen die kunnen vliegen.

(Paul Cobbaert)

Twitter mee via #dezondag “en #ABCpol

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s