De poes poept aan de voordeur en andere voornemens

Terwijl ik deze zinnen neerpen, vallen er dikke vlokken sneeuw uit de lucht. Vallen is een verkeerde woordkeuze. Ze worden eigenlijk gewoon mijn tuin ingeblazen door een stevige wind. De poezen schuilen in een warm hoekje dicht bij het venster. Vier ogen kijken me smekend aan. Ze zijn gestraft. Het is nu al een jaar dat een van de twee dagelijks een cadeau dropt in de steentjes van onze oprit. Iedere morgen en avond is het uitkijken waar je je  voeten neerpoot.  Eigen schuld, dikke bult (waar je dus beter niet in trapt).

mlt2

Om maar te zeggen dat het geen weer is om een hond door te jagen. En net nu, aanbid ik de goden om me de woorden te schenken om het hier te hebben over mijn goed voornemen, met name ‘lopen’. Met dit zicht (zie foto hier links) heb ik zo mijn twijfels over mijn goed voornemen… Maar is dat niet eigen aan goede voornemens?
Ik dacht zo, de detoxicatie van de eindejaarsfeesten zit er bijna op (lange nasleep), de alomgevreesde Blue Monday is achter de rug (we moeten daar dus ook al niet meer over leuteren) en de spieren schreeuwen om wat sport (je zou me de bedrijfstrappen moeten zien opkomen), tijd dus om eens werk te maken van die goede voornemens die ik mezelf eind 2013 met dubbele tong en wazige blik op oneindig de wereld instuurde.
mlt3
Sporten doet het altijd. En dan heb ik het niet over dat uurtje squash met vrienden om daarna tot gat in de nacht van streekbieren te genieten, ik heb het over écht sporten met een doel. Iets waarvoor je moet trainen dus. Want een goed voornemen met een al te vrijblijvend karakter mag je al opdoeken van het moment dat het je mond verlaat.
Daarom lanceerde ik mijn goed voornemen meteen ook openbaar via sociale media en heel het circus daarrond: de 20 km van Brussel op 18 mei 2014. Binnen de twee uur over de finish! Voilà. It’s out there. No way back. Mezelf in een hoekje duwen.  Gotcha!
mlt1

Nu, omdat ik Wauters noch Waes heet, zal ik er dus voor moeten trainen. Om de verveling meteen in de kiem te smoren, haal ik er de app Runkeeper en de gps-watch TomTom Runner (hartslagmeter en alles erop en eraan) bij. Kwestie van het allemaal wat boeiender te maken want dat lopen op zich vind ik toch maar niets. Muziek en wat technologie die het lichaam in de gaten houdt, zorgen ervoor dat mijn hersentjes de vraag ‘waar ben ik hier in godsnaam mee bezig’ links laten liggen. Vooral na een halfuurtje lopen begint het al te jeuken om toch maar eens iets anders te gaan doen. Als er op dat moment geen stevig rock- of rapnummer mp3-gewijs in mijn oren wordt gepompt, sta ik binnen de vijf minuten te stretchen in de badkamer. Ook zoiets: ik train op 5-minuten-loopafstand van thuis. We werken er (mentaal) aan om verder weg te lopen van de welverdiende douche maar momenteel zitten we nog niet in die fase…

Maar we houden het positief, we zitten tenminste al in een of andere fase! Die van het goede voornemen om het goede voornemen tot een goed einde te brengen. Of zoiets. We klokken intussen af op ’11 sessies van zowat een halfuurtje waarbij eentje van een uur’. Runkeeper is laaiend enthousiast en is zo fier op mijn prestaties dat zelfs Francky Dury er nog iets van zou kunnen leren. Aan peptalk zal het dus niet liggen.

Wat we geleerd hebben? Als je je goede voornemens wil gerealiseerd zien en je voelt dat je -mede door het feit dat je bij goede voornemens eerder het karakter van een vis hebt- zal afhaken, probeer dan misschien eens het mlt-stappenplan:

1.    Neem een onwaarschijnlijk doel (maar wel een waarvan je weet dat het haalbaar is). Een halve marathon bijvoorbeeld. Op een welgemikte datum.
2.    Gooi je voornemen te grabbel in het openbaar. Deel het met zoveel mogelijk vrienden en kennissen (sociale media).  Leve de ik-cultuur!
3.    Blijf doordrammen–(hopelijks) over je progressie- op die sociale media. Hoe meer mensen het weten, hoe beter.
4.    Laat de buzz zijn werk doen. Vroeg of laat komt er sociale controle, spreken vrienden en vijanden je aan over je loopprestaties, krijg je tips en loopt er plots misschien wel iemand aan je zijde
5.    Verwerk die tips en aanmoedigingen in volgende posts op sociale media. Zo helpen anderen mee aan jouw prestatie en weten ze zich misschien geïnspireerd om zich vast te bijten in hun goed voornemen.

Deze positieve spiraal zorgt ervoor dat de wereld weer een ietwat schoner plekje om op te leven. Graag gedaan. Als de poezen nu ook eens hun spiraal elders zouden droppen… (mlt)

P.S. Als de verveling om de hoek komt kijken dan kan ik maar hopen dat een van deze drie songs op mijn running-afspeellijst er aan komen. Run Mathys Run!

1. Katy Perry – Last Friday Night
2. Monster Magnet – Space Lord
3. Kanye West – Monster
Advertenties

Een gedachte over “De poes poept aan de voordeur en andere voornemens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s