Lady Linn klinkt duidelijk bevrijd

Lady Linn_hoesDit is de eerste plaat die Lady Linn uitbrengt onder haar eigen naam, dus zonder vermelding van haar akoestische begeleidingsgroep, de Magnificent Seven. De nadruk ligt bijgevolg minder op swingjazz en de bijhorende blazerssectie. Met ‘High’ waagt ze zich aan geslaagde uitstapjes naar disco, soul en R&b. Een stijlbreuk zo waar maar toch klinkt het allemaal heel vertrouwd. De titeltrack is verwant met de disco van Donna Summer, al had producer Renaud Letang eerder de soundtrack van de dansfilm ‘Flashdance’ in het achterhoofd. Hoe dan ook, het nummer leent zich perfect voor vlot geschuifel op de dansvloer. Zelden klonk Lady Linns stem zo zwoel en laag als op de vrolijke synthpop van ‘The Beat’, en met ‘Sassy’ laat ze een speelse, vrouwelijke kant van zich zien in de stijl van Destiny’s Child. Ook de melancholische ballade ‘Never’ valt onder de categorie hedendaagse R&B, maar voegt daar verder weinig aan toe. ‘Remember’ en ‘Drive’ bevatten echo’s van haar vorig werk, alleen krijgen ze nu een elektronisch tintje mee. Het door een rootsy gedreven gitaar ‘Back’ neigt naar soul. Op de sobere afsluiter ‘Feeling Me’ zingt ze over het loslaten van al haar zorgen en het ontdekken van nieuwe energie. De nieuwe sound is even wennen maar Lady Linn klinkt duidelijk bevrijd. (Henk Malyster)

‘High’ van Lady Linn is nu overal verkrijgbaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s