ABC van de politiek: Moneytalk

Op 25 mei 2014 moeten we naar het stemhokje voor de Moeder aller Verkiezingen. De komende maanden zal je allerhande dure termen naar het hoofd geslingerd krijgen. De Zondag helpt je door de bagger heen. Onze politiek journalist Paul Cobbaert laat wekelijks zijn licht schijnen op de politiek van ons Belgenland. Letter per letter. Van A tot Z.

Kris Peeters, frontman van CD&V, beloofde onlangs tussen pot en pint elke burger een jaarlijks cadeautje van 700 euro door het optrekken van de belastingvrije som. Hoe dat gecompenseerd moet worden, wist hij niet te vertellen. Idem voor de beloofde lastenverlaging op arbeid. Hoe dat gefinancierd moet worden, vertelt Peeters niet. Althans, nog niet. Eind februari maakt zijn partij haar sociaaleconomisch programma bekend. Een slimme strategie. Tegen die datum is de kiezer voldoende ingeprent dat CD&V voor eenieder een flink cadeau klaar liggen heeft, zonder dat de partij ook maar enige verantwoording moet afleggen over de minder leuke compensaties. En die zullen er zijn: er is namelijk geen ruimte voor cadeautjes. Eén: de crisis is lang niet bezworen. Twee: België moet binnenkort een begroting in evenwicht opstellen. Dat impliceert een nieuwe zoektocht naar miljarden euro’s. Helaas spuien politici daarover maar al te graag wat mist, en al zeker in campagnetijden. Het voorbeeld van Peeters is het meest frappante de voorbije weken, maar CD&V is lang niet de enige partij die zo te werk gaat. De PVDA belooft een miljonairstaks, en alles komt goed. Klinkt leuk, dat wel. Maar niet realistisch. In Frankrijk, waar de partij de mosterd haalt, weten ze dat intussen ook al.

Politici doen beloften in aanloop naar verkiezingen. Dat is hun goed recht, ja, zelfs hun plicht. En dat ze die beloften niet één voor één kunnen waarmaken, is de logica zelve in een meerpartijenstelsel. Een verlaging van de belastingen is vandaag een gedeelde belofte. Een eerbare ambitie, zeker in een land als België met een torenhoge belastingdruk. Maar ik heb een probleem met beloften die niet onmiddellijk, én op een realistische manier, onderbouwd worden. Dat getuigt van misprijzen voor de kiezer, en ondergraaft de geloofwaardigheid van het politiek systeem. Waarom geen onafhankelijk panel van experten elk verkiezingsprogramma laten aftoetsen op haalbaarheid? Een suggestie die telkens weer opduikt als verkiezingen naderen, maar ook vreemd genoeg telkens weer geruisloos in het duister verdwijnt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s