Wanneer vrijwilligers aan banden worden gelegd

‘Geen drank- en eetkraampjes meer in de straten van Haacht.’ Dat was de niet mis te verstane boodschap van een communiqué die Live Nation, de organiserende groep achter Rock Werchter, gisteren op de wereld losliet. Een serieuze doorn in het oog de elf getroffen verenigingen die er jaarlijks hun kas proberen te spijzen.

????????????????????????????????????

Live Nation neemt deze beslissing “op vraag van de veiligheidsdiensten”. Toegegeven, een maatregel in die richting kon niet echt langer uitblijven. De combinatie van de enorme massa volk en de aaneenschakeling van kraampjes, al dan niet voorzien van een overdekt terras, kan niet makkelijk werkbaar zijn voor de veiligheidsdiensten. Maar om nu meteen de hele Haachtsesteenweg te vrijwaren van alle kraampjes? Is het dan niet beter om de nu aaneengeschakelde straat op te delen in verschillende zones met voldoende aandacht voor ‘werkplaatsen’ voor de veiligheidsdiensten? Dan blijft de gezelligheid nog ietwat bewaard. Want geef toe, wie zich even wil onttrekken aan de enorme volksverhuizing op de weide zelf, kan – met uitzondering van het begin en einde van de Werchterdag misschien – op straat even rust vinden. En ondertussen onbewust één van de vele verenigingen steunen. Want daar luidt de alarmbel nog het hardst. Heel wat (jeugd)verenigingen hebben al een tijdje te kampen met het vraagstuk rond financiële middelen. En geloof me, ik spreek uit ervaring. Subsidies blijven nog steeds een heikel punt en financiële acties zoals de obligate spaghettiavond zijn al een tijdje geen echte vetpot meer. Ook het organiseren van een respectabele fuif is geen sinecure meer. Stijgende prijzen bij leveranciers en nieuwe veiligheidsregeltjes – absoluut noodzakelijk trouwens – zorgen er vaak voor dat het kostenplaatje de hoogte in gaat. Als de opbrengst van een kraampje openhouden langs de Haachtsesteenweg of het uitbaten van een camping dan makkelijk de werkingskost van een volledig werkjaar dekt, is de keuze snel gemaakt.

Als tegenprestatie stelt Live Nation voor om alle medewerkers een uurloon van 7 euro (belastingsvrij?) en een toegangsticket voor het festival te geven. Het lijkt een nobele betrachting, maar wie even het rekensommetje maakt, ziet het verschil. Zorg je er nu voor dat er vier dagen lang constant vijf medewerkers aan de slag zijn, aan een gemiddelde van 15 uur, dan kom je uit op 2100 euro. Een magere troost in vergelijking met de voorgaande jaren, zo blijkt. En het gratis ticket? Mooi gebaar voor de werkende personen, maar helaas genereert dat ook geen winst voor de vereniging an sich. En laat dat net het doel zijn. En het beloofde marktplein met kraampjes? Zolang Live Nation er de plak zwaait, kun je maar beter gewoon op de weide blijven. Daar krijg je er tenminste nog een live achtergrondkoortje bij voor dezelfde prijs.

Zonder afbreuk te willen doen aan de verwezenlijkingen van Herman Schueremans en alle prijzen waarmee Rock Werchter overladen is geweest ten spijt: ik denk dat het imago van ‘de Schuer’ als sympathieke pee opnieuw een knauw heeft gekregen. Ook al is hij waarschijnlijk niet persoonlijk verantwoordelijk voor de maatregelen. Een mens gaat op zoek naar zondebokken, nietwaar. En vergeten we vooral niet dat heel wat van die vrijwilligers en verenigingen jaar na jaar mee geholpen hebben om Rock Werchter te laten uitgroeien tot wat het nu is.

(Tom Wybo)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s