ABC van de politiek: Quantité négligable

Op 25 mei 2014 moeten we naar het stemhokje voor de Moeder aller Verkiezingen. De komende maanden zal je allerhande dure termen naar het hoofd geslingerd krijgen. De Zondag helpt je door de bagger heen. Onze politiek journalist Paul Cobbaert laat wekelijks zijn licht schijnen op de politiek van ons Belgenland. Letter per letter. Van A tot Z.

Quantité négligeable. De onbeduidende(n) van deze verkiezingen. Voorspellingen doen is een moeilijk vak. Nattevingerwerk. Zeker in de politieke stiel. Kiesuitslagen zijn afhankelijk van mensen, en die handelen emotioneel. En volatiel. Meer dan ooit. Ik doe toch een poging. Op de negen politieke partijen met iet of wat nationale naambekendheid zijn er drie kandidaten quantité négligeable. ROSSEM, de partij van de excentrieke Jean-Pierre Van Rossem, staat met stip op één. Veroverde de partij in haar eerste politiek avontuur, intussen meer dan twintig jaar geleden, vier parlementszetels, dan ligt ze nu op de vooravond van haar comeback uitgeteld op de grond. Op sterven na dood. Interne twisten, geen valabele kandidaten, een weifelend boegbeeld, weinig middelen, zoveel andere partijen die ook en vooral de misnoegde kiezers stroop om de mond willen smeren, aan verklaringen geen gebrek.

Dan staat Lijst Dedecker een stap verder. Boegbeeld Jean-Marie Dedecker onderneemt achter de IJzer een ultieme poging om zijn partij levensvatbaar te houden. Op lange termijn is de kans op slagen nihil. Eens deze populaire underdog/ bullebak de handdoek in de ring werpt, zal ook zijn partij uitgeteld op de grond ploffen. LDD heeft het stigma van eenmanspartij nooit kunnen overstijgen. De partij had even, heel even, de wind in de zeilen, maar is ten onder gegaan aan gezever en andere twisten, intern en extern. Máár: op zondag 25 mei is Jean-Marie niet kansloos. Als hij tijdens de campagne zijn unique selling position als waakhond van de vrije meningsuiting in de verf kan zetten, zal hij het parlement in zijn eentje binnensluipen.

En dan is er nog de Partij van de Arbeid, de communisten, de marxisten, wat u wil. Veeleer dan kandidaat quantité négligeable is de PVDA de kandidaat-verrassing, in positieve zin dan. Vooral in Wallonië, waar misnoegde en zwevende kiezers minder alternatieven hebben dan in Vlaanderen. Al zal voorzitter Peter Mertens ook de Vlaamse communisten weer het parlement inloodsen. Met minstens één zetel. Louis Van Geyt krijgt drieëndertig jaar na datum een opvolger.

(Paul Cobbaert)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s