Marsman: Hartverwarmende Vlaamse tristesse

Gisterenavond zond Eén de eerste aflevering van de gloednieuwe tragikomische fictiereeks Marsman uit, een licht surrealistische reeks over een veertiger die zijn moeder verliest en sindsdien de zorg voor zijn autistische broer op zich neemt. Onze Zapper noteerde veel positieve punten, maar was tegelijkertijd niet van zijn sokken geblazen.

marsman1

Het verhaal van ‘Nico Marsman en zijn tragische avonturen’ begint in de autogarage waar Nico werkt en zijn klanten steevast het goedkoopste model of zelfs een tweedehandswagen probeert aan te smeren. Niet verwonderlijk dus dat hij na een paar minuten in de reeks al zijn C4 krijgt. Wat volgt is een waterval van Vlaamse tristesse en ellende. Zijn vrouw verlaat hem, zijn moeder was al tweeëneenhalve maand eerder gestorven, Nico moet de zorg voor zijn autistische broer Rudy op zich nemen en stapt dan uit zijn eigen band De Mannen Van Mars.

De tragikomische reeks, geschreven en geregisseerd door Mathias Sercu, is in de eerste aflevering vooral tragisch. En ook wel ontroerend. De manier waarop Nico met zijn broer Rudy omgaat, de manier waarop hij rouwt om zijn overleden moeder (zij verschijnt tegenover hem op een bankje en naast hem op bed), de manier waarop zijn dochter en zijn boezemvrienden hem niet in de steek laten, is ronduit hartverwarmend.

marsman2

Ook mag gezegd dat de cast uitstekend is. Naast Jurgen Delnaet, die Nico Marsman speelt, valt er ook te genieten van Mathias Sercu zelf, van Tom Audenaert en Robby Cleiren, en van David Cantens die de rol van de autistische broer schitterend vertolkt. Het geheel is ook zeer mooi in beeld gebracht en de muziek, geschreven door Frederik Sioen is alomtegenwoordig en onmisbaar.

In tijden van flitsende Vlaamse series als Cordon en binnenkort Deadline 25/5, waar het vooral draait om spanning en actie, is het wel even wennen aan het gezapige tempo van Marsman (ondanks het ontslag, de scheiding, de dood van zijn moeder, de zorg voor zijn broer, …, in één aflevering). Het is misschien een minder hapklare brok, maar wel eentje die smaakt naar meer.

(Sebastiaan Bedaux/ Foto één)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s