ABC van de politiek: Wallonië

Op 25 mei 2014 moeten we naar het stemhokje voor de Moeder aller Verkiezingen. De komende maanden zal je allerhande dure termen naar het hoofd geslingerd krijgen. De Zondag helpt je door de bagger heen. Onze politiek journalist Paul Cobbaert laat wekelijks zijn licht schijnen op de politiek van ons Belgenland. Letter per letter. Van A tot Z.

Op zondag 25 mei vallen regionale, federale en Europese verkiezingen voor het eerst in vijftien jaar samen. Deze stembusslag, niet voor niets de Moeder der Verkiezingen genoemd, heeft gevolgen voor de samenstelling van maar liefst zeven parlementen. Het Europees parlement. Het federaal parlement, het Belgisch niveau dus. De parlementen van de gewesten, Vlaanderen, Wallonië en Brussel. Dat van de Franstalige gemeenschap. En ten slotte, dat van de Duitstalige gemeenschap, met amper 25 leden het kleine broertje.

Het politieke toneel in Wallonië ziet er anders uit dan in Vlaanderen. In Franstalig België geen N-VA, geen LDD, zelfs geen extreemrechtse partij. Er is weliswaar die eenzame gek, Laurent Louis, de man die premier Di Rupo ‘pedofiel’ naar het hoofd slingert, maar voorts verdelen de vier traditionele partijen alle postjes. Dat zal na 25 mei niet anders zijn, tenzij de marxistische PTB (PVDA) voor dé verrassing zorgt. De PS is het grootste machtsbastion. De Franstalige socialisten halen steevast dertig à veertig procent van de stemmen, en zijn incontournable. Anders dan de zwakkere Vlaamse socialisten weet de PS wel een nauwe band met de basis te onderhouden. Al gaat ook die de laatste jaren afbrokkelen. Schandalen van allerlei pluimage. Harde concurrentie op links. De groenen van Ecolo overschrijden makkelijk de grens van tien procent. Ook de PTB lonkt naar dubbele cijfers. De Kerk was nooit een grote machtsfactor in Wallonië, en dat vertaalt zich ook politiek. Het christendemocratische CDH reikt amper de hielen van CD&V. De liberale MR is de enige rechtse partij van betekenis. Didier Reynders en de zijnen mikken op minstens twintig procent, een cijfer waar de Vlaamse liberalen alleen maar van kunnen dromen.

De uitslag in Wallonië is van groot belang voor de samenstelling van de federale regering. Zusterpartijen verbinden hun lot aan elkaar, wat in het nadeel van N-VA speelt. Twee democratieën, de Vlaams-nationalisten pakken er graag mee uit. Als zij in de federale regering willen, moeten ze rekenen op een nederlaag voor de PS én een monsterscore voor de MR. (Paul Cobbaert)

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s