ABC van de politiek: Xenofobie

Op 25 mei 2014 moeten we naar het stemhokje voor de Moeder aller Verkiezingen. De komende maanden zal je allerhande dure termen naar het hoofd geslingerd krijgen. De Zondag helpt je door de bagger heen. Onze politiek journalist Paul Cobbaert laat wekelijks zijn licht schijnen op de politiek van ons Belgenland. Letter per letter. Van A tot Z. Deze week de ‘X’ van Xenofobie

‘Ik ben geen racist, maar …’. Je hebt het vast ook al gehoord, dat beruchte zinnetje. Mensen lanceren dat onzinnig excuus als ze hun ongenoegen over vreemdelingen, liefst kleurlingen, de vrije loop gaan laten. Dat zij zelf die link met racisme leggen, vind ik best gevaarlijk. Suggestief ook: zichzelf vergoelijkend. ‘Oké, ik ben een racist, maar ik kan het uitleggen.’ Als ik kwijt wil dat vrouwen een stevig stukje kunnen zagen, begin ik mijn zin ook niet met ‘ik ben geen misogynist, maar …’. Latent racisme is alom aanwezig in onze samenleving: bij iedereen wel een beetje, en bij de ene al wat meer dan bij de ander. Al is racisme misschien niet het juiste woord. Xenofobie, angst voor vreemdelingen, duidt beter aan waar het om gaat. Wij, kleine Vlamingen, zijn zo bang dat die grote buitenlanders ons alles gaan afsnoepen. Ons werk. Ons geld. Onze waarden. Onze kinderen. Help!

Xenofobie heeft natuurlijk niet veel nodig om uit te monden in racisme. Een politieke partij die deze angstgevoelens aanwakkert, is voldoende. Bij ons neemt het Vlaams Belang deze rol ter harte. Zwarte Zondag, 24 november 1991, de dag van de definitieve doorbraak van wat toen nog het Vlaams Blok heette, staat in het collectief geheugen gegrift. In 2004, de partij was net veroordeeld voor racisme, kreeg het de steun van maar liefst een vierde van alle Vlamingen. Dat wil wat zeggen. Het cordon sanitaire, een geesteskind van de toenmalige Agalev-topman Jos Geysels, en de paarsgroene tactiek van Guy ‘u mag het succes van mijn beleid afrekenen op het terugdringen van extreemrechts’ Verhofstadt zijn er niet in geslaagd het Belang klein te krijgen. De traditionele partijen hebben de migratieproblemen, die er wel degelijk zijn, al te lang niet durven uitspreken, laat staan aanpakken. De N-VA doet dat wel, op een fatsoenlijke manier. Gevolg: het Belang zit in een explosief neerwaartse spiraal. En wie onlangs de beelden zag van het partijcongres van het Vlaams Belang, moet de N-VA wel dankbaar zijn. Het angstige volkje scandeerde uit volle borst: minder, minder, minder. (Paul Cobbaert)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s